اتاق تمیز

اصطلاح اتاق تمیز به فضای بسته ای اطلاق می شود که در آن غلظت آلاینده های زیست محیطی بسیار پایین تر از حد معمول فضای یک محیط بسته است. عموما از اتاق تمیز در تحقیقات علمی و صنعتی و یا جهت تولید محصولاتی که نسبت به میزان و غلظت آلودگی از حساسیت بالایی برخوردارند، استفاده می شود.
اولین استاندارد فدرال امریکا، 209D در سال 1963 با عنوان "Cleanroom and Work Station Requirements, Controlled Enviroments" منتشر شد. طی سالهای بعد، محدودیت های کلاس اتاق تمیز در نسخه های بعدی ارتقا یافت. اساس اصلی در اتاق تمیز محدودیت تعداد حضور ذرات با سایز کمتر از 0.5 میکرومتر در یک فوت مکعب از هوای اتاق است. آنچه که مسلم است،  براساس کلاس اتاق تمیز، محدودیت تعداد ذرات با اندازه  قطر معین در حجم مشخص، نباید از تعداد ذکر شده در کلاس مورد نظر، تجاوز کند.
در جدول زیر محدودیت های کللاس 209D اتاق تمیز، که اساس کار شرکت پرتو پردازش برآن است، نشان داده شده است.

                                                                                                                         
                                                               Class                                                                 Particles  /ft3

میکرومتر0.5<میکرومتر0.5<میکرومتر0.3<میکرومتر0.2<میکرومتر0.1< 
NA137.5351
NA10307535010
NA100300750NA100
71000NANANA1000
7010000NANANA10000
700100000NANANA100000

در یک اتاق تمیز، از انواع دستگاه های تخصصی مانند فن فیلترهای هوپا و اولپا و سیستم تهویه هوا، پنجره های امنیتی، multiple airlocks,..به منظور دستیابی به محیط پاک، استفاده می شود.
در زیر نقشه جریان ورودی و خروجی هوای اتاق و نحوه قرارگیری فیلترهای هوا و همچنین محل تعبیه پنجره ها، بصورت ساده، نشان داده شده است. در مواردی که نیاز به رطوبت گیری و یا خنک سازی هوای داخل اتاق باشد، دستگاه ها و ادوات بیشتری در مسیر جریان هوا  قرار خواهد گرفت.